Bez kategorii

to nie jest jak płakanie, ani się śmianie, bo robię to rzadko. pisząc rzadko, mam na myśli naprawdę rzadko, to znaczy raz na dwa - trzy lata, albo raz na rok. rzadko. nie jest to regularne, tak [...]

oglądam zdjęcia. to jeszcze nie jest ten czas, w którym patrzę na siebie sprzed lat i tęsknię za wtedy. w większości myślę, że nigdy nie byłam sprzymierzeńcem trendów

zawsze byłam mądrym szczylem, z tych bystrych dzieciaków, co nie dadzą się robić w konia. tych, co mają potargane i nieumyte włosy, o konsystencji, barwie, urodzie i często zapachu futra nutrii, [...]

mam kumpla. przyjaciela mam. słowo 'kumpel' nie oddaje go wcale. czasem sobie myślę, że nie ma już wielu takich ludzi na świecie. że są tacy wyjątkowi, że powinno się ich objąć szczególną ochroną.

wyjechałam sama. pobyć ze sobą. pomyśleć, poczytać, popisać, poniewiem. pierwszy raz sama dla siebie. myślałam, że od

widzę cię. codziennie cię widzę. siedzisz na przykład na przystanku. poprawiasz sukienkę, którą twoje dziecko, to młodsze, ruchliwymi stopami podwinęło ci powyżej klina na rajstopach. [...]

zawsze było tak samo. jechałam do mamy na jakieś wakacje czy inne ferie. dopóki byłam mała, mama się mną zajmowała, jak to zwykle mama zajmuje się dzieckiem. czyli

jak tak sobie biegam po lesie, to myślę. i wymyśliłam, że jakby jakimś cudem nagle z krzaków wybiegł kuba wojewódzki i zadałby mi jedno, jedyne pytanie i ono, oczywiście, brzmiałoby (uwaga)